Buiensituatie 6/10/2015, de vermoedelijk laatste Spaanse pluim


De synoptische situatie is doorheen het weekend zwaar veranderd. Waar Europa eerst gebukt liep onder een lang uitgerekt hogedrukgebied en de storingen ten noorden en ten zuiden van ons verwijderd bleven, is er nu plaats gemaakt voor een sterk en vooral complex lagedrukgebied boven de Atlantische oceaan. Daaraan gekoppeld krijgen we de passage van een frontaal systeem waardoor er morgen onweersbuien kunnen voorkomen.

 

vapor

De complexiteit van de synoptische setup toont zich in het watervapor beeld, waarin we een erg chaotische structuur zien, met flarden van lagedrukgebieden die rond de volwaardige lage druk-kernen heen trekken. Momenteel trekt er reeds een regenzone van zuid naar noord over de Benelux, dewelke gepaard gaat met de zuidelijke stroming afkomstig van het complex lagedrukgebied die zich zoals gezegd boven het Atlantisch bassin bevindt. Over een klassiek frontaal systeem kunnen we door al die complexiteit niet spreken, en het lijkt er op dat nagenoeg alles wat momenteel lijkt over te trekken zwak-gedefiniëerde occlusies zijn.

screenshot.48

Morgen zien we ook in mindere mate duidelijke frontale structuren, waardoor er ook geen sterk gedefinieerde warme sector aanwezig is, niet tegenstaande dat de modellen een CAPE buildup voorzien en de situatie dus conditioneel onstabiel is. Bij nadering van een hoogtetrog zien we doorheen de dag (zelfs nu al) toch degelijke forcering aanwezig om opwaartse beweging mogelijk te maken die zich zoals nu uit in de overtrekkende neerslagzone. Zoals reeds vermeld is de huidige neerslagzone gekoppeld aan een occlusie.

De situatie morgen hangt sterk af van de definitie en de integriteit van de fronale structuren. Zien we een gezonde integriteit van de frontale strutuur, kunnen we een lineaire trigger verwachten met dan ook eerder een lineaire natuur van de eventuele convectie. Zien we geen echte gedefiniëerde frontale zone, uit de situatie zich mogelijks in eerder losse(re) buien. Met de windschering voor handen denken we meer in de richting van een multicel-omgeving, terwijl de windschering in het westen van de Benelux sterker is en daar een meer dynamische bui niet uitgesloten is. Mogelijk gebeurt alles zelfs in een soort post-frontale sector, gekarakteriseerd door steile lapse rates, net na de passage van de frontale zone.

gfs cape10

Aangezien we niet te maken hebben met een erg sterk upper en mid-level windveld, zou er ook geen noemenswaradig momentumtransfer kunnen plaatsvinden, alhoewel dit ook eerder afhangt van de coldpool ontwikkeling dewelke met de toch wel hoge temperaturen voor deze tijd van het jaar een significant thermodynamisch verschil kan promoten tussen coldpool & omgeving. De aard en de intensiteit van de windstoten zijn namelijk rechtstreeks afhankelijk van dit thermodynamisch verschil, maar èrg zware toestanden worden daarentegen niet verwacht. Ook zien we geen al te hoge TPW waarden (alhoewel ze ook niet zo laag zijn) en is de treksnelheid zo traag niet om significante wateroverlast te brengen.

gfs stormspeed10

Wat daarentegen wel op de kaarten aanwezig staat is dat er zich met name langs de kustlijn van de Benelux een signaal bevindt die een kans op waterhozen promoot... dit in het noordwesten van Nederland.

Niet alleen op het watervapor image reflecteert de chaotische natuur zich trouwens, maar dat zien we ook aan de verschillende interpretaties van de weerbureaus. Zowel het KMI, KNMI, UKMO en de DWD komen allen met een ander ensemble aan frontale structuren naar voor in hun forecasts, wat aantoont dat er bij de situatie van morgen veel vraagtekens staan... Hoe dan ook: "common sense" zegt ons dat het normaliter al bij al nog wel zal meevallen. De relatief lage severe weather parameters, de chaotische structuur en de vraagtekens die de complexe structuur meebrengt, gebieden ons om een zwakke tot matige dreiging aan te houden.

screenshot.50