Buiensituatie 02-07-2015


Onder invloed van een complex lagedrukgebied op de Atlantische oceaan is er boven het Europese vasteland een sterke rug opgezet, waarbij de Jet in een hoge amplitude in een Z-N richting om de rug heen krult. Met de extreme temperaturen bevinden er zich boven west Europa steile lapse rates, die in combinatie met de low level vochtigheid hoge conditionele onstabiliteitswaarden geven en aanleiding geven tot mogelijke onweersbuien.

 

vapor2015070112

Op vlak van severe-weather parameters hebben wij zelden zo een hoge waarden gezien als in de huidige NWP output wordt getoond. Aangezien de kinematica waarin de onweersbuien verwacht worden sterke windschering vertonen in de orde van 20 m/s en meer en een low level stormrelatieve wind, tot voorbij de drempelwaarde voor supercels, slaan de supercel-composite parameters slaan enorm hoog uit. In de buurt van de convergentielijn liggen de SRH3 waarden tot boven de 500 m²/s², terwijl de CAPE waarden met gemak de 2000 J/kg halen. Deze explosieve mix geeft ons op donderdag 2 juli een grote kans op supercels met kans op hagelstenen die de 5cm diameter kunnen behalen.

gfs shprob11

Aangezien de convergentielijn of het surface low de primaire trigger zal zijn van deze onweersbuien en er weinig tot geen upper level forcingsmechanisme te bespeuren is lijkt de initiatie ook enkel te gebeuren langs de vermelde feature. Gezien de markante windshift langs de sfc-boundary vinden we daardoor ook het maximum in de supercel composite terug, want op die locatie vinden we de beste overlap tussen de onstabiliteit, windschering en heliciteit zoals hieronder op de kaart te zien is.

gfs sreh3km11

Met windprofielen die zelden in onze contrijen voorkomen ondersteunen mogelijke supercels met gemak het produceren van significante tornado's. Op onderstaande afbeelding zien we enorme veering en de klassieke "meat-hook" (of vlees-haak) vorm, wat ons aanduidt dat zowel de DLS als de LLS tot heel hoge waardes klimmen. De stormmotion is behoorlijk traag, waardoor de kans op wateroverlast ietwat geaccentueerd ligt. Ook is de berekende afwijkende beweging van supercels niet zo hoog, waardoor buien niet te snel uit het sterkste windprofiel trekken om naar alle waarschijnlijkheid hun dood tegemoet te gaan.

lolol

Terwijl de parameters van extreme verschijnselen volmondig hun gunstigheid uitspreken voor de vorming van supercels, zijn er toch kanttekeningen die niet van minder belang zijn, namelijk de forcering en de cap. Bij deze spaanse pluim setup, werd (en wordt er nog steeds) een EML boven de Benelux getransporteerd, met een CAP dewelke oorspronkelijk convectie lijkt tegen te houden. Dit heeft als gevolg dan mogelijke buien naar alle waarschijnllijkheid volstrekt geïsoleerd kunnen zijn zodat zij vlot tot supercels kunnen uitgroeien. Anderzijds kan het moeilijk worden om convectie vanaf de grond te triggeren, omdat de capping-layer dat mogelijks verhindert.

Indien zo, spreken we dan over elevated convection waarbij de kans op supercels ietwat verlaagt aangezien de meeste windschering zich in de onderste 3 a 4 km bevindt. Buien die worden getriggerd en die niet surface based zijn, kunnen dus in dat geval van de meeste windschering geen, of amper gebruik maken. Al bij al kunnen we stellen dat het grootste gevaar zich manifesteert onder de vorm van hagel, wateroverlast en windstoten/tornado's indien de convectie surface based is. Tornadokansen zijn onder dit windprofiel èrg hoog te noemen, maar hier hangt het ook sterk af van de hoogte waar de bui haar oorsprong in vindt, surface based of elevated, omwille van de reden die daarnet werd aangehaald.

vaporcast

Op onze WRF-simulaties zien we daarentegen wel veelbelovende signalen. Op dit beeld zien we 1 grote donderkop, met een duidelijk achterwaarts gescheerd aambeeld. De bui is volstrekt geïsoleerd en heeft zowel een overshooting top als een "Thermal -V" signatuur. Ook zien we dat de gesimuleerde bui een sterk exemplaar is door de zwarte band aan de achterkant van de cel, dewelke een "storm induced" darkzone voorstelt. De opwaartse beweging is in de bui zodanig sterk dat er rond de cel neerwaartse beweging wordt opgewekt. Die neerwaartse beweging gaat gepaard met adiabatische compressie, waardoor de vochtigheid lager wordt, vandaar ook de "darkzone" op watervapor.

De vraag is niet zo zeer of er onweer van komt, want alle modellen lijken wel voor convectieve initiatie te gaan, maar hoe het onweer zich zal gedragen (surface based of elevated), ongeacht de severe-weather parameters die de pan uit swingen.