Stormchase 5 mei 2015 - dynamische buien


Stormchase 5 mei 2015 - dynamische buien

Bevrijdingsdag 5 mei stond er eindelijk weer eens een interessante setting op het programma. Enkele honderden joules aan CAPE, een behoorlijke snelheidsschering, voldoende vocht en warmte om de boel te doen ontploffen. Er waren voldoende aanwijzingen om die interessante setting waarheid te laten worden. Toch moet de praktijk maar net goed uitpakken, vergelijkbare situaties uit het verleden lieten vaker dit soort interessante situaties voorbij komen waarbij het uiteindelijk met een sisser afliep.

Van belang was vooral de voorgeschiedenis. Op 4 mei waren zware onweersbuien berekend over het noordwesten van Frankrijk. Deze zouden in de namiddag en avond ontstaan en mogelijk clusteren tot een MCS. Dat systeem zou ons uiteindelijk in verzwakte vorm bereiken in de nanacht. Die voorgeschiedenis liep echter anders, omdat er geen onweersbuien ontstonden in het aandachtsgebied maar er een ordinair regengebied over trok. E.e.a. ging ook sneller dan verwacht, al in de vroege avond kwam de eerste regen naar beneden in het zuidwesten van Nederland.

Snelle opwarming
Op zich niet ongunstig, de regen zou sneller voorbij zijn en het kon nog even goed opwarmen. Dat gebeurde ook op 5 mei. Nederland stond op met bizar hoge maxima. Onweersbuien die in de vroege ochtend via Noord-Frankrijk en België naar Nederland trokken, stierven echter iedere keer uit voor de grens met Nederland. Pas op het einde van de ochtend, toen de benodigde convectietemperatuur werd gehaald, begon het ineens te ploppen in het binnenland. Prefrontale buien schoten als paddenstoelen uit de grond, de zwaarste exemplaren in het noordoosten van het land.

Snelle ontwikkeling
Ik was inmiddels van huis vertrokken en zette koers richting Den Bosch. Daar had ik mooi zicht op de snel ontwikkelende buien. Echter groeiden de buien pas echt goed door ten noorden van Den Bosch. Het koufront naderde ondertussen rap. Hoewel er eerst veel onweer op zat in Zeeland, zag het er voor Brabant niet echt interessant uit. Ook de prefrontale buien waren niet echt interessant, dus besloot ik snel koers richting Noordoost Brabant en Duitse grens te zetten.
Onderweg was nog 2x een mooie cg te zien uit een van de losse buien. Fototechnisch was het niet zo interessant verder.

Dynamische bui
Ondertussen was ik bijna in Nijmegen. Op de radar was inmiddels een interessante bui te zien, die in sneltreintempo naderde. Ik stond op ramkoers, echter wilde ik liever net ten zuidoosten van de bui staan om eventuele randverschijnselen te kunnen waarnemen. Ook fototechnisch is dat vaak de meest interessante kant van de bui.

Ik zocht een plek op aan de Maas ter hoogte van Mook, vlakbij de Duitse grens. Behalve dat er een paar bomen in de weg stonden die mijn zicht enigszins belemmerde, was het een mooie stek met weids uitzicht. Richting Nijmegen en Duitse grens werd het aardedonker en was constant een geflits te zien. Ik zat precies aan de rand en zag de staart van de bui naderen. Links van mij was het droog en scheen de zon, terwijl het rechts  ‘spookte’. De staart van de bui naderde, en daarmee ook het meest interessante deel van de bui. De wind begon hard toe te nemen, terwijl aan de horizon een uitzakking te zien was.

Rotatie
Bij het naderen werd de wind steeds stormachtiger met op de achtergrond het gerommel uit de onweersbui die inmiddels als aan de Duitse grens zat. De staart van de bui was erg dynamisch, er was zelfs sprake van rotatie. Plukken fractus werden omhoog gezogen. Rechts in de bui was een sterke inflow tail te zien. Een machtig gezicht, ik ging even uit mijn dak zo gaaf was het om te zien.
De zware windstoten zorgden in de omgeving voor lichte overlast. Het ging vooral om omgewaaide bomen en takken, losse onderdelen van huizen of gebouwen en andere attributen zoals vlaggenmasten en reclame zuilen. Op een lokale weg kwam een tak op een auto terecht. Naast schade waren er geen slachtoffers bekend.

 

 

Het koufront moest toen nog komen. Fototechnisch was dit niet meer dan een donkere muur van horizontale regen. De wind pakte echter nog een laatste keer uit met zware windstoten. Zo stevig dat ik mijn auto tijdelijk aan de kant van de weg moest zetten aangezien ik me in een boomrijke omgeving bevond.

Al met al een prachtig start van het seizoen. Dat er nog vele chases mogen volgen!