Stormchase 12 juli 2012 - Kempen / Zeeuws-Vlaanderen


Stormchase 12 juli 2012 - Kempen / Zeeuws-Vlaanderen

Soms heb je van die dagen die in potentie heel interessant kunnen worden. Situaties waar dagen van tevoren al over gesproken en gediscussieerd wordt. Maar niet zelden dagen die uiteindelijk op een flop uitlopen. Zeker als je op chase gaat en er voor je gevoel veel te weinig gebeurd. Aanstaande dinsdag op vakantie, ik had me er al bij neergelegd dat er voorlopig geen chase meer in zat.

 

Maar soms heb je ook van die dagen dat je niks verwacht en dus ook geen rekening houdt met een mogelijke chase. Gisteren was zo’n dag. Winkelend door de straten van Tilburg, een grijze massa boven het hoofd met nu en dan matige regen. Maar zoals de meeste weerliefhebbers altijd de buienradar app paraat om de laatste ontwikkelingen in de gaten te houden. Je weet immers nooit.

Kustregio

Hoewel het voor kustbewoners vooral in de avond interessant kon worden door onweersbuien (al dan niet in de hand gewerkt door kustconvergentie) was ik niet van plan voor die buien helemaal naar zee af te reizen. Toch heb ik mij weer laten verleiden, me laten overhalen. Het waren niet de kustbuien, maar de rode pitten die boven Zeeuws-Vlaanderen ontstonden en via Antwerpen de Kempen introkken, die mijn aandacht trokken.

Ik kon het niet laten en stapte rond 17 uur de auto in, ik zou wel zien waar de chase me uiteindelijk zou brengen. Voorbij Meer (net over de grens bij België, nabij Breda), zat ik tussen twee cellen in. Terwijl de ene bui oostwaarts wegtrok kwam vanuit het westen een nieuwe cel opzetten. In de buurt van Loenhout een P opgezocht om de bui op te wachten. De bui produceerde enkele mooi cg’s, terwijl fractus bewolking door het landschap scheerde.

Belgische grens over

Na deze bui verder gaan touren richting Antwerpen. Onderweg nog 2 buien onderschept met lage basissen. Al rijdend nog een paar foto’s genomen, het was vrij rustig op de weg dus het kon. Na Antwerpen mijn weg vervolgd naar Zeeuws-Vlaanderen, in de hoop de ontwikkelende onweersbuien in beeld te kunnen brengen. Het was me namelijk opgevallen dat bijna alle buien in Z-V ontstonden al voor ze activerend verder oostwaarts trokken.

In de buurt van Hulst was ik getuige van een mooi ontwikkelende cel, die in de omgeving van Terneuzen was ontstaan. In de polder een mooi plekje gevonden om de ontwikkelingen te volgen. Het was adembenemend om te zien hoe snel een cel zich ontwikkelde en sc achtige trekken begon te vertonen. Er ontstond een soort van zuigeffect, waarbij de wind in een trechter werd gezogen, terwijl de wolken behoorlijk aan het roteren waren. Ik stond op goede afstand, want de neerslagkern lag net buiten mijn bereik waardoor ik alles mooi kon aanschouwen.

 

Broeiplaats voor buien

Na dit prachtige schouwspel iets noordelijker gereden, waar ik nog zicht kreeg op een onderbroken regenboog tegen de ijskap. Niet veel later werd de hele ijskap zichtbaar.Boven het Zeeuws-Vlaamse land ontwikkelden zich nog steeds nieuwe buien, ongelooflijk om te zien hoe makkelijk de buien zich hier vormden, om vervolgens activerend richting Brabant te trekken. Wellicht dat ook het relatief warme zeewater van de Westerschelde een rol speelde?

Na alle indrukken van deze dag ben ik richting mijn ouders gegaan, die in Terneuzen wonen, om daar te slapen. Het was een prachtige beleving, die ik niet snel zal vergeten, mede doordat het zo onverwachts was.